บทที่ 166

อากาศหนาวเย็นลงกว่าเดิม เวินเอ่อร์หว่านตัวสั่นไม่หยุด

　　"สำออยจริงนะ แค่ถูกขังไว้ไม่กี่ชั่วโมง ก็ทำท่าเหมือนจะไม่ไหวแล้ว" ซูฝูซานลากเธอออกมาจากห้องใต้ดิน โยนลงบนพื้นชั้นหนึ่ง "ได้ยินที่ฉันคุยกับมู่เหยียนเซินไหม? เขาใกล้จะมาถึงแล้ว"

　　เมื่อได้ยินชื่อนี้ เวินเอ่อร์หว่านก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น

　　"ใช่ มู่เหยี...